PAWS (Spanje) is een geregistreerde dierenreddings-organisatie, geregistreerd te Spanje onder charitynummer 1928.
PAWS is opgericht in 1991 te Mojacar, Spanje. Het opvangcentrum staat in Los Callardos- Carrucha, zo’n 15 km. van Mojacar vandaan.
Dieren uit de wijde omgeving worden door PAWS opgevangen, waarbij het acuut ingrijpen bij nood voorop staat bij het handelen. De doelstelling van de organisatie is de bescherming en verzorging van dieren volgens de Europese richtlijnen van “Safety and Protection of Domestic Animals”.
De werkwijze omvat de volgende punten:
Juli 2009
PAWS Spanje heeft voortaan een speciaal blok voor jachthonden.
Zie hieronder de foto’s.
Hierbij de laatste berichten over Paws voor dit jaar. (Winter 2006)
Een ongemeen heet en droog jaar trof zuid Spanje, hetgeen gepaard ging met grote droogte, watertekorten en alarmerende verliezen voor de landbouw vanwege het watergebrek.
Het vermoeden dat een verandering van het klimaat duidelijk zichtbaar wordt, is elk jaar sterker en verontrustend.
Het centrum van PAWS in het zuiden heeft gelukkig een wateraansluiting en viel niet onder beperkende maatregelen, zodat het dagelijks leven op het centrum niet nadelig werd beïnvloed door watertekort. De hitte was echter zwaar voor dieren en vrijwilligers.
Wij maten bij onze boerderij, die veel noordelijker ligt dan het PAWS-centrum, temperaturen van 43 graden in de schaduw. Onnodig te zeggen dat mens en dier blij waren toen de herfst zich aankondigde.
Het centrum is inmiddels bijna voltooid. De kattenopvang is het laatste project wat nog moet worden afgebouwd, maar de vijf kattenverblijven zijn inmiddels qua structuur voltooid, twee verblijven zijn klaar, de resterende drie zullen spoedig operationeel zijn. Daarmee kan PAWS voor het eerst in haar bestaan zwerfkatten huisvesten en behandelen. Tot op heden worden de katten, waar mogelijk, bij dierenartsen en particulieren opgevangen en van daaruit geplaatst.
PAWS heeft sinds het begin van dit jaar de beschikking over een volledig ingerichte veterinaire kliniek.Deze kliniek wordt bemand door dierenartsen van de Spaanse organisatie IMVETA, een organisatie die werkt voor opvangcentra van zwerfdieren en daar bij een gereduceerd tarief in rekening brengt. De dierenartsen komen enkele malen per week op het centrum en verrichten het merendeel van de medische werkzaamheden die de gehuisveste dieren betreffen. In noodgevallen wordt een beroep gedaan op de lokale dierenartsen, zodat PAWS verzekerd is van directe hulp indien gewenst.
De dierenartsen die zijn aangesloten bij IMVETA werken deels vrijwillig, hetgeen betekent dat de kosten voor hulp beduidend minder zijn. Dit heeft ertoe geleid dat nu, als standaard procedure, alle honden worden gecastreerd of gesteriliseerd, hetgeen een grote vooruitgang betekent.
De honden hebben beschikking over een ruime speelweide, waar zij in wisselende samenstelling gebruik van maken.
Twee caravans werden in 2006 aan PAWS geschonken, waarbij een in gebruik wordt genomen als tijdelijke woning voor vrijwilligers uit het buitenland. De laatste hand wordt aan inrichting en afwerking gelegd en een dezer dagen beschikt PAWS daarmee over huisvesting op het terrein voor mensen die tijdelijk hun energie en tijd aan PAWS willen geven.. Zoals in een eerder verslag vermeld verbleven in het begin van dit jaar twee Nederlandse vrijwilligsters drie maanden bij PAWS. Over 2006 verbleven 6 Nederlandse vrijwilligers enige tijd in Zuid-Spanje om hun hulp en inzet te verlenen aan PAWS: Nogmaals dank voor al hun werk en betrokkenheid!!!!
Goed nieuws voor een fietsende natie zoals Holland is dat PAWS tevens de beschikking heeft over twee mountainbikes, die met veel plezier door de, aan fietsen gewende, Nederlandse hulptroepen worden gebruikt.
De woning op het terrein is permanent in gebruik en derhalve is bewaking geen probleem meer.
Sedert januari 2006 heeft PAWS een nieuwe centrum-beheerder in dienst die, wanneer haar werkzaamheden dat toelaten, meer tijd geeft aan het socialiseren van honden, hetgeen een belangrijke bijdrage levert aan de plaatsbaarheid van de dieren.
Een gedragsdeskundige komt drie maal per week op het centrum om de dieren te bekijken, waar nodig hulp en advies te verlenen en een profiel te maken van alle nieuw gehuisveste dieren. Hierdoor is het mogelijk beter in te spelen op de individuele problemen of aandachtsgebieden die elke hond heeft.
Helaas is het centrum, was het ooit anders, overbevolkt. Half November waren er 78 hondenbewoners in het centrum, te veel voor de beschikbare ruimte en te veel voor de verzorgers.
Het blijft een probleem om vrijwilligers uit de regio te vinden die een morgen per week willen besteden om te helpen met de dagelijkse werkzaamheden en het verzorgen en socialiseren van de honden.Veel honden genieten van wat extra aandacht en een wandeling aan de lijn, maar de mankracht is niet toereikend om alle dieren extra aandacht te geven.
Op 11 November werd de algemene ledenvergadering gehouden die werd bijgewoond door twee vertegenwoordigers van PAWS Nederland. Rita en Marie-Jose hadden de moeite genomen om de reis te ondernemen en de vergadering bij te wonen. Hun komst werd zeer gewaardeerd. Voor Rita niet de eerste keer dat zij op een ledenvergadering haar bijdrage levert en gedurende haar verblijf zich tevens kan informeren over de ontwikkelingen bij PAWS. Gezien het feit dat er altijd regen valt als zij in de buurt is, is zij om meerdere redenen een graag geziene gast.
Over de periode van 1 Januari tot 20 November 2006 werd aan 425 honden hulp verleend. Niet al deze dieren verbleven in het centrum. Een deel kreeg medische hulp en werd opgevangen in foster-huizen om vanuit die situatie geplaatst te worden.
Drie transporten gingen naar Nederland, een vierde gaat binnenkort de reis naar het Noorden aanvaarden met 20 honden aan boord. Dat brengt het cijfers voor honden die een toekomst en een plek in Nederland hebben gevonden op 80 over 2006.
De financiele situatie blijft altijd een vechten om het hoofd boven water te houden. De gemeente besloot dit jaar geen bijdrage te geven. Het beleid aldaar is niet voorspelbaar; soms krijgt PAWS steun, dan weer geheel niet. De 4000 Euro die de gemeente bijdroeg in 2005 werden dit jaar niet gedoneerd, hetgeen de begroting een behoorlijke slag toediende.
De tweedehands winkel is qua inkomsten de motor waar PAWS op draait. De winkel wist dit jaar zelfs meer om te zetten dan vorig jaar, waarmee het verlies aan inkomsten van overheidswege wat werd gecompenseerd.
De fondsenwerving kreeg een lager bedrag binnen dan in 2005, de collectebussen in bars en restaurants lieten een kleine stijging in opbrengsten zien.
Een speciale vermelding verdient een dierenarts uit Nederland die als donatie de benodigde hoeveelheid anti-parasitaire middelen voor drie maanden heeft geschonken (ontwormings, anti-vlo en tekenprodukten).
Met zo’n 80 inwoners op het centrum een ruim gebaar waar PAWS erg blij mee is.
Veel honden en katten vonden dit jaar via PAWS een nieuw tehuis.
Het blijft hard om te zien hoeveel dieren worden mishandeld, de snelweg op geschopt of de deur uitgezet. Elk restaurant heeft een kolonie zwerkatten en honden rond de afvalcontainers wonen die zo proberen te overleven en bijna allemaal worden doodgereden in het verkeer.
Elk dier wat een nieuwe en veilige plaats heeft gevonden in Spanje of Nederland is echter een klein succes. Rest mij dan ook om alle mensen in Nederland die, op welke manier dan ook, PAWS steunen, te bedanken voor hun steun, inzet, medewerking alsmede het bieden van veiligheid en geborgenheid aan de geplaatste dieren.
Namens alle medewerkers van PAWS wens ik U een goed en gezond 2007 toe.
Renee Fortuin,
PAWS Spanje.
Verslag van Renee Fortuin, december 2005
In het afgelopen jaar heeft PAWS zich geconcentreerd om het nieuwe centrum verder te volmaken; de bouw van het gedeelte voor de opvang van honden is derhalve voltooid. De veterinaire kliniek, iets wat PAWS hard nodig heeft is nog niet geheel gereed en in gebruik, we hopen dat begin 2006 dit project ook van start kan gaan.
De kattenopvang laat nog op zich wachten bij gebrek aan de benodigde gelden. PAWS is voornemens om het komend jaar enkele fondsenwervingactiviteiten te organiseren, waarvan de opbrengst geheel aan het kattenproject ten goede moeten komen. Diverse transporten gingen naar Nederland, waar alle honden een goed tehuis vonden. Dank aan PAWS Nederland en alle nieuwe eigenaren die een Spaanse hond een nieuwe kans en een beter leven hebben gegeven.
De logistiek rond het draaien van het nieuwe centrum bracht ook de nodige problemen met zich mede, meer nieuwe mensen die ingewerkt moesten worden, soms te weinig mankracht om alle prioriteit te geven aan het plaatsen en vervoeren van honden naar Nederland. Tijdens de laatste ledenvergadering is dit onderwerp ter sprake gekomen en het besluit is genomen om, opnieuw, de hoogste prioriteit te geven aan plaatsing en transport van honden, hoeveel werk/organisatie en kosten dit ook met zich meebrengt. Het plaatsen van honden dient, hoe dan ook, voorop te staan en doorstroming is van groot belang. Hoe korter de tijd is die een hond in een opvangcentrum moet doorbrengen, hoe beter het is voor het dier. Tijdens de laatste ledenvergadering op 13 November jongstleden waren twee mensen van PAWS Holland, Podenco in Nood overgekomen om de vergadering bij te wonen en uitleg te geven over het beleid van hun organisaties en de gevolgde procedures. Rita en Addy worden derhalve bedankt voor het feit dat zij de moeite hebben genomen om naar Spanje te komen en helder te verwoorden waar de Nederlandse organisaties voor staan en hoe de werkwijze is!!
Tevens was het goed dat we allemaal elkaar weer even konden zien en bij konden praten, voor ons een waardevolle aanvulling. Op 13 November was de zaal goed gevuld met leden, veel zaken passeerden de revue, het bestuur voor 2006 is gekozen en een goede aanvulling op de posities is de plek van een gedragskundige. Didi Arias, bevoegd gedragskundige, heeft het team versterkt en elke hond die in het centrum verblijft wordt nu nog zorgvuldiger dan voorheen bekeken en geobserveerd om een zo goed mogelijke indruk van karakter en zijn te krijgen. Zodoende kan een nog beter plaatsingsbeleid worden verkregen.
Uit de veterinaire hoek kan ik melden dat de zo gevreesde ziekte Leishmaniose steeds beter te bestrijden is en derhalve minder en minder een gevaar vormt voor honden in gebieden waar de ziekteverspreidende mug voorkomt. Tot voor enkele jaren gold de regel dat een besmette hond voor altijd een probleem had en er geen remedie voorhanden was.
Met de moderne medicatie is een enorme vooruitgang geboekt: besmette honden kunnen, mits getraceerd in een vroeg stadium, net zo’n goed en lang leven hebben als niet-besmette honden. Bij ernstigere gevallen wordt eerst een kuur van 20 injecties gegeven, gevolgd door behandeling met medicatie in tabletvorm gedurende een half jaar. Bij lage besmettingswaarde voldoet een pillenkuur van een half jaar in het merendeel van de gevallen. Ik spreek uit ervaring, daar drie van onze vier honden zo’n zeven jaar geleden besmet bleken.
Door de jaren heen is hun situatie alleen maar verbeterd; bij de laatste bloedtest testten drie van de vier een waarde van minder dan 40, hetgeen als negatief wordt bestempeld. (Zeven jaar geleden waren de uitslagen: 1200, 300 en 160, alle drie nu 40 of lager). De honden zijn nu 12, 11, 9 en 8 jaar oud en de oudste twee zijn qua Leishmaniose niet kwetsbaarder gebleken dan de jongere honden, hun waarden zijn onder de genoemde 40. Dit stukje veterinaire informatie is toegevoegd omdat regelmatig blijkt dat er nogal wat paniekverhalen in het Noorden rondgaan over deze ziekte, terwijl daar heden ten dage geen reden meer voor is, mits adequaat behandeld.
PAWS test alle honden die in het centrum binnenkomen en handhaaft het beleid dat honden met een besmetting gaan niet naar het buitenland gaan. Desalniettemin kan het geen kwaad om wat informatie over de laatste stand van zaken op dit gebied te geven, daar de genoemde ziekte soms mensen weerhoudt om over het nemen van een hond uit het buitenland na te denken. In de eerste plaats gaan honden met een besmetting niet naar het noorden, in de tweede plaats blijken de honden die behandeld worden goed te herstellen.
De droogte die Spanje teistert houdt nog steeds aan, hetgeen voor fauna en flora rampzalige gevolgen aan gaat nemen. Ook zwerfhonden en katten hadden in dit verband een nog moeilijker leven dan gebruikelijk, daar het vinden van water steeds moeilijker wordt. We kunnen alleen maar hopen dat het ooit weer eens goed gaat regenen zodat het uitgedroogde land weer wat kan herstellen. Onnodig te melden dat de landbouw zwaar gebukt gaat onder de droogte, hele gebieden langzaam aan woestijnachtig gaan lijken en wilde dieren en zwerfdieren een harder bestaan leiden met lagere overlevingskansen. Laten we hopen dat 2006 veel sneeuw en regen brengt, een wens die U in Nederland waarschijnlijk niet koestert, neem ik aan.
Tot zover de Spaanse berichten, rest mij een ieder een heel goed en gezond 2006 toe te wensen en nogmaals dan namens PAWS en alle zwerfdieren voor Uw steun!
Renee Fortuin, Contactpersoon PAWS Spanje.
Hieronder kunt u een interview lezen van de Wereldomroep met Renee Fortuin, een Nederlandse vrijwilligster van PAWS-Spanje:
‘Er is hier een mentaliteitsverandering nodig’ Nederlandse dierenbeschermster in Spanje door redacteur Meike Huber, 23 maart 2004
Nederlandse dierenbeschermers noemen dierenwelzijn het stiefkind van de regering. Dat ook Nederland niet gevrijwaard is van dierenleed, valt niet te ontkennen. Een groot verschil met het buitenland is dat het hier minder zichtbaar is. In veel andere landen maakt dierenleed deel uit van het alledaags straatbeeld. Zodra je buiten komt, zie je het maar al te letterlijk aan je voorbijtrekken. Voor veel expats is het moeilijk daaraan te wennen. Sommigen proberen er daadwerkelijk iets tegen te doen.
Renée Fortuin
Deel 2: Renee Fortuin (50) zet zich als vrijwilliger in voor PAWS, een organisatie in Andalusië, Spanje, waar dieren in nood -voornamelijk honden en katten- terechtkunnen. “Ik wil de manier waarop sommige mensen in Spanje met dieren omgaan niet veroordelen, het maakt vaak deel uit van de cultuur en tradities. Mijn doel is om iets constructiefs op te zetten. Het gaat om een mentaliteitsverandering.”
Kennismaking
Een jaar of zes geleden viste Fortuin een hond uit haar waterbassin. Het dier was er slecht aan toe; afgedankt, graatmager en haast verdronken. Ze besloot hem onder haar hoede te nemen. Maar haar drie andere honden beschouwden huize Fortuin al als het hunne; er braken gevechten uit met de nieuweling. Bovendien moest Renée voor een week terug naar Nederland, dus bracht ze de hond naar PAWS, een dierenasiel in de buurt. Een kennismaking met grote gevolgen.
Zwaar leed
De hond kwam uiteindelijk weer bij haar terug, sloot vrede met de drie andere honden, en leeft er nu een gezond en gelukkig leven. De gebeurtenis zette Renée aan het denken. Ze was om gezondheidsredenen met haar (Ierse) man naar Spanje verhuisd. “De mensen hier hebben me heel goed opgevangen, ik vind het een plezierig land om te wonen. Ik wilde graag iets terug doen voor de maatschappij. Spanje is geen Derde Wereldland, er heerst geen echte armoede, honger of ziekte. Dus wat dat betreft valt hier niet zo veel meer te doen. Maar met dieren des te meer. En dan heb ik het niet over een zielige Yorkshire Terriër die met een verkeerde kleur dekje moet lopen. Ik heb het over zwaar leed dat alle dagen zichtbaar is op straat. Dus besloot ik mijn kennis en ervaring voor PAWS in te zetten.”
Hondje onder de kerstboom
Spanje kent een aantal tradities die het dierenwelzijn soms nogal in de weg staan. Behalve bijvoorbeeld stierenvechten, is er de gewoonte een jachthond op te hangen na bewezen diensten. Ze worden gedood zodra hun jachtcapaciteiten afnemen. Heeft de hond in zijn leven goed gepresteerd, dan wordt hij hoog opgehangen, zodat hij relatief snel sterft. Heeft hij minder gepresteerd, dan hangt hij met zijn achterpoten op de grond om de lijdensweg zo veel mogelijk te verlengen. Een van de taken die PAWS op zich heeft genomen is deze honden op te speuren en te verlossen uit hun lijden, of, als ze nog te redden zijn, mee te nemen. Maar, benadrukt Fortuin, “dierenleed wordt net zo goed veroorzaakt door bijvoorbeeld expats. Die nemen zo’n schattige puppy in huis, ‘hondje onder de kerstboom’, noemen we dat. Maar ze moeten altijd na bepaalde tijd weer verkassen naar een ander land. Wat gebeurt er dan met de hond? Precies, die wordt gedumpt langs de weg, gebonden aan een boom of hek -soms aan het hek van PAWS- of gewoon thuis gelaten, deur dicht en wegwezen”.
Nuchter
PAWS vangt dieren op die zichzelf niet kunnen redden; dieren in nood. Maar onder ‘nood’ wordt volgens Fortuin iets anders verstaan dan in Nederland. “Soms weigeren we een dier aan de poort. Het dier is er dan voor Nederlandse begrippen slecht aan toe, maar naar de maatstaven hier redt het zich nog wel. Dat ervaren mensen soms als hard. Maar je moet het in perspectief zien en nuchter bekijken. Dieren worden hier nu eenmaal niet zo vertroeteld als in Nederland. Er zijn zo veel dieren die er nog veel slechter aan toe zijn. Bovendien; zo lang is het niet geleden dat men zich in Nederland vermaakte met katknuppelen en ganstrekken. En nu is er ook nog van alles aan de hand. Soms wordt dat zichtbaar en dan staat het hele land op zijn kop. Ik ben absoluut tegenstander van stierenvechten, maar ook van de manier waarop in Nederland de biggen werden ‘doorgedraaid’ tijdens de varkenspest.”
Met dank aan de Wereldomroep www.wereldexpat.nl
Vanaf heden zal er regelmatig een stukje te lezen zijn over het wel-en-wee van onze Spaanse dierenbeschermers, geschreven door onze contactpersoon van PAWS-Spanje Renée Fortuin. We hopen dat u deze nieuwsstukjes met veel plezier en interesse zult lezen.
Het is vandaag 2 Juni 2003, warm weer in Zuid Spanje en de opening van het nieuwe centrum dichtbij.
PAWS heeft de openingsdatum van het centrum gesteld op 28 en 29 Juni, twee dagen waarin we zullen proberen de opening zo feestelijk mogelijk te laten verlopen , waarbij vele bezoekers verwacht worden. De eerste fase van de bouw is bijna gereed. Daarmee is het centrum nog lang niet af, maar kunnen de poorten open om in ieder geval zo’n 20 honden op te nemen. Wanneer het centrum voltooid is, is er ruimte voor meer honden, tevens wordt er een kattenverblijf gebouwd en een veterinaire ruimte.
De bewaker/part-time dierverzorger van PAWS zal half Juni naar zijn onderkomen op het centrum verhuizen, zodat honden en gebouwen s’nachts bewaakt zijn. Hard nodig, want een maand geleden was de eerste inbraak op het nieuwe terrein een feit: hekken doorgeknipt en bouwmaterialen en gereedschap gestolen uit de, afgesloten, werkruimte. Er staan nu 42 honden op de wachtlijst, de nood is hoog en veel foster-gezinnen plannen vakanties en sluiten hun deuren, zodat de foster-honden snel een onderkomen moeten hebben. Eind Maart vertrok een PAWS-transport naar Nederland. Na een snelle tocht kwamen alle honden veilig in Nederland aan en een ieder van hen heeft via PAWS Nederland, Greyhound in Nood en enkelen via Belinda Meuldijk een nieuw tehuis gevonden. Dank aan alle nieuwe eigenaren, die deze honden een kans hebben gegeven op een nieuw en prettig leven. Gistermiddag vonden we langs de snelweg een 3.5 maanden oude Duitse herder pup, uit de auto gesmeten bij een rotonde op de snelweg en dwalende over de weg, hoopvol opkijkend naar alle voorbij-razende auto’s. Wij stopten, hebben haar meegenomen naar de dierenarts en helaas ter plekke in moeten laten slapen, te slechte conditie en ziek. Een ontzettend lief hondje, het maakt me razend om zo’n diertje langs de snelweg te zien lopen, blinde paniek, brandende zon en de lafaard die het dier uit de auto kwakt wordt nooit gevonden. Ze sliep in terwijl ze met mijn hand aan het spelen was en heeft in ieder geval een fatsoenlijk einde gekregen, maar het went nooit om honden in te moeten laten slapen, je zou ze zo graag nog een kans gunnen. Helaas is dat niet altijd mogelijk. Zolang dit soort dingen nog steeds gebeuren in Spanje ( en helaas ook in Nederland), blijft een centrum als dat van PAWS een noodzaak om verschoppelingen op te vangen en het aantal zwerdieren middels castratie en sterilisatie terug te dringen. Gelukkig vinden veel honden via PAWS Nederland een goede bestemming, hetgeen ons werk hier aanzienlijk verlicht. Voor het week-eind van 14 Juni is opnieuw een transport naar Nederland geplanned, het laatste voor de hitte van de zomer losbarst en het te heet wordt om honden te vervoeren. We houden U op de hoogte van de ontwikkelingen rond het centrum en natuurlijk zal er verslag worden gedaan van de opening van het centrum!
Tot een volgende keer.
Renee Fortuin, contactpersoon PAWS Spanje.
Dinsdag 29 april, een vreselijk bericht vanuit PAWS-Spanje:
This morning around 9.00am, I received a telephone call from our President, Karen, who was hardly able to speak through her tears.
She had received a call from our builder to say that last night thieves had cut a large hole in the fencing next to the front gates of our new sanctuary, and had stolen the generator (which provides the electricity at the moment to work all of the cement mixers and other tools), they had taken all of the other building tools such as tile cutters, drills etc. This means that we have to replace all of these things to be able to continue to work, and to repair the fencing which is damaged. We are working every day to open our doors in June, and everything is looking so nice after all of our problems, and now we have to spend money to replace the tools instead of on the Sanctuary. It hurts us too, that all of the help and monies which you ladies have raised for us will have to help replace these things.The Police are informed, and we have made a “Denuncia”, but in Spain, this will usually come to nothing. I am going to see the Mayor of Los Gallardos at 2.00pm today, and ask if we can have a special “temporary” electrical supply, we are moving fast fast fast to get the Warden accommodation (Jose Manuel) finished very soon. Then Jose Manuel can move in, and we will have our protection because he will be there, and people cannot break in and steal things. This month of April has been just awful, Jose Manuel (driver for the dogtrips, fosterfamily and Warden fot the new centre) drove to the North of Spain to see his aunt who was dying. He was turning left into the fuel station, and a Coach did not stop and hit him while he was stopped and waiting to turn. The van spun several times, and a young girl on a motorbike came along the side and crashed into the spinning van. She was taken by helicopter to Granada, Jose Manuel was taken to hospital, and stayed the night. He is back home but has injuries and bruises all over his body, his ribs broken and his knee with stitches. This means, the builder has no van, Jose has no van, now with the robbery the builder has lost his tools as well, the dogs which Jose was fostering we have to send to Kennels because he cannot possibly take care of them. Karen has puppies, Janet has a puppy, I have two puppies and there are dogs every day with no place to put them. This is why we need our new Sanctuary to be open in June for sure. Without Holland and your continued help with the animals and money, I think that after this morning, we would just all give up, it does not seem fair (but what is in life?) We just want to help all the animals as soon as possible again.
Glennis
06 maart 2003
Hierbij de laatste stand van zaken rond het nieuwe centrum.
Paws heeft bijna het benodigde geld bij elkaar om de eerste fase van het centrum te voltooien. Dit betekent dat aan het einde van de lente de opening te verwachten is, een jaar na de rampzalige sluiting van het oude centrum op last van de gemeente Vera. De eerste fase behelst de bouw van een groot kennelblok met 12 kennels met uitloopruimte. Deze kennels zijn zo groot dat ze geschikt zijn voor een grote hond, twee middelslag honden of 4 puppies. Zodat over enkele maanden Paws weer over de mogelijkheden beschikt om zelf honden op te vangen. In de eerste fase zijn ook een quarantaine-ruimte, een opslagruimte en de infrastructuur inbegrepen. De tweede fase behelst een behandelruimte voor de dierenartsen, een ruimte voor de bewaker en 12 katten-kennels, alsmede enkele speelvelden voor honden. Wanneer dit af is, start een beplantingsprogramma. Ondertussen ging de plaatsing en opvang van honden, onder moeilijke omstandigheden, toch door: De opgevangen honden verbeleven bij vrijwilligers thuis, sommige mensen hadden 7 tot 11 honden te verzorgen, een niet geringe taak met , vaak angstige en verwaarloosde, honden. Uiteraard zijn er minder honden opgevangen bij gebrek aan mogelijkheden, maar het is toch gelukt om vast te houden aan het beleid dat geen enkele gezonde hond afgemaakt hoefde te worden. Goed nieuws is dat er in Spanje een wet is aangenomen die actie onderneemt tegen verwaarlozing en wreedheid van dieren. Enkele door Paws geredde honden waren stervende door ondervoeding toen men ze vond. Met de nieuwe wet in de hand heeft de politie inderdaad actie ondernomen tegen de (ex)-eigenaar, een geldboete is opgelegd en bij recidief kan gevangenisstraf worden opgelegd. Een stap voorwaarts in een land waar dieren nog maar erg weinig rechten hebben. Gedurende het afgelopen jaar heeft Paws-Holland veel goed werk verricdht door vele van onze honden in Nederland een nieuw tehuis te geven. Een ieder die een Paws-hond heeft opgenomen danken wij dan ook hartelijk langs deze weg. Zonder Uw steun waren heel veel dieren nu nog aan het zwerven, gedood in het verkeer of opnieuw aan de ketting gelegd. Paws-Holland steunde tevens door het geven van een gulle gift voor de bouw van het centrum; fantastisch! Op het laatste transport naar Holland, drie weken geleden, zat een reusachtige mastif, Oliva. Oliva zwierf rond met twee andere honden, waarbij ze gevoerd werden door twee Spaanse vrijwilligers. Een van de honden verdween, maar Oliva en haar vriend Loca konden worden gevangen en meegenomen naar opvanghuizen. Oliva weigerde echter het huis in te gaan en werd zodoende voor de nacht aan een lange ketting buiten in de beschutting van het huis geplaatst. De volgende morgen was de ketting gebroken en Oliva verdwenen. De Spaanse vrijwilligers zochten overal en vonden haar 20 kilometer verderop, met een stuk ketting aan haar nek. Wat te doen met deze enorme en sterke hond die opnieuw vertrouwen in mensen moet krijgen? Gelukkig had een van de Paws-Holland bestuursleden het verhaal van Oliva gelezen en zij besloot dat dit haar hond zou worden. Zodoende reisde Oliva, gezeten op een stapel dekens, tussen de transportkennels in, naar Nederland. Ze had een hondentuig om gedurende de reis waar een paard in past. Oliva leeft nu erg tevreden in haar nieuwe omgeving, komt in huis, vindt de sneeuw prachtig , is dol op de kinderen van haar nieuwe gezin en ja, het lijkt erop dat dit verhaal een goed einde heeft gekregen. We zijn er van overtuigd dat Oliva een hoop terug zal geven aan de mensen die haar zo liefdevol hebben opgenomen.
Tot een volgend schrijven.
Met vriendelijke groet,
Renee Fortuin
Hierboven ziet u een foto het Spaanse asiel in opbouw
Dit zijn de (super-) dames die PAWS-Spanje draaiend houden, van L naar R: Karin (president PAWS-Spanje), Renee, Glennis en Janet
In Nederland zijn er diverse stichtingen die samenwerken met PAWS-Spanje, waaronder de stichting Greyhounds in Nood en stichting PAWS